|
|
Geloven volgens de Bijbel
De Bijbel als de bron en het ijkpunt
Maranatha! Kom, Here Jezus!
De openbaring van Johannes, deel 2: Hoofdstukken 12-
In hoofdstuk 12 en het eerste gedeelte van hoofdstuk 13 komt drie keer dezelfde periode voor.
Openbaring 13:3 "en de gehele aarde ging het beest(het pausdom) met verbazing achterna".
Openbaring 13:8 "En allen, die op de aarde wonen, zullen het (beest) aanbidden, ieder, wiens naam niet geschreven is in het boek des levens van het Lam, dat geslacht is,sedert de grondlegging der wereld".
Maar het beest uit de zee krijgt hulp van een ander beest, dat uit de aarde.
Openbaring 13:11-
Daartegenover staat de viering van de Bijbelse sabbat als teken van trouw aan de Schepper.
Hoofdstuk 12 beschrijft de ware gemeente, waaruit Christus zal worden geboren. Maar de draak, die ook al in Daniël 7 is beschreven, staat klaar om Christus te doden.
De gemeente vlucht echter naar de woestijn voor een periode van 1260 dagen. Nadat wordt vermeld, dat de draak uit de hemel op de aarde is gegooid, staat er dat de vrouw naar de woestijn vliegt en een tijd, tijden en een halve tijd wordt onderhouden. (zie ook hier weer Daniël 7).
Hoofdstuk 13 vermeldt een beest met overeenkomsten met de vier beesten uit Daniël 7. Net als in Daniël 7 vervolgt het de ware gemeente. De tijdsperiode wordt nu vermeld als 42 maanden.
Nu is 3,5 jaar gelijk aan 42 maanden en 42 maanden met 30 dagen zijn 1260 dagen.
We kunnen dus rustig zeggen, dat de drie perioden het zelfde tijdperk aanduiden.
In het overzicht van de profetieën van Daniël is al vermeld, dat het gaat om de periode van 538 tot 1798, waarin het pausdom steeds meer macht kreeg.
Wat het pausdom deed met andersdenkenden, is voldoende bekend.
De gevangenneming van de paus in 1798 wordt ook binnen het pausdom beschouwd als de wond als ten dode, die genas.
Het tweede gedeelte van hoofdstuk 13 beschrijft een beest, dat er uit ziet als het Lam, maar dat spreekt als de draak.
De macht, die hier wordt beschreven, is ogenschijnlijk een christelijke kerk, maar in de leer volgt zij de duivel.
Ongetwijfeld worden hiermee de Protestantse kerken bedoeld, die in eerste instantie pal stonden voor de Bijbelse waarheid, maar die later niet meer open stonden voor groei in nieuwe waarheden.
Via de politiek zullen de protestantse kerken tot vreugde van de duivel de valse rustdag (de zondag) door middel van landswetten opdringen aan alle mensen.
Alleen zij, die zich tegen alles in laten leiden door het principe, waarop de hervorming was gebaseerd (de Bijbel en de Bijbel alleen) zullen trouw blijven aan de Bijbelse sabbat.
In de allerlaatste fase van de geschiedenis zullen alle mensen voor de keuze gesteld worden, wie ze willen dienen.
De overgrote meerderheid zal, hun valse leraren achterna lopend, de door Satan's handlanger het pausdom ingestelde zondag blijven vieren.
De minderheid zal zich laten wakker schudden en overeenkomstig het vierde van de Tien Geboden de sabbat gaan vieren.
Een felle haat van de meerderheid zal hun deel zijn, maar uiteindelijk zullen zij toegang hebben tot het nieuwe Jeruzalem en het eeuwige leven.
De grote massa zal de tweede, definitieve dood onder ogen moeten zien.